87
Bayhaqi's studies in Afghanistan
بیهقیپژوهی در افغانستان
134
Bayhaqi's studies in Afghanistan
بیهقیپژوهی در افغانستان
<p>Tarikh_e_ Bayhaqi is one of the most important prose works written in Persian language so far. Due to its dual nature, this work has always been favored by writers and historians. Valuable researches have been done about this book, in which contemporary writers and researchers of Iran have contributed the most. This article has sought to examine the process of research in Afghanistan and provide a list of the works that have been done in this field so far. The results of this research, which has been done in a descriptive-analytical way, indicate that the research in Afghanistan has unfortunately been very lackluster. Since 80 years ago, no independent book or treatise has been published in this field, and out of 12,200 articles published in 1,220 issues in 15 magazines of the country during this period, only 52 articles are about Bayhaqi and the history of Beyhaqi and 30 related articles. It has been written on the topic of Bayhaqi history, which is about 0.4% of the total research in the field of humanities. The dominant topic in these articles is the geographical research of the prominent places in the history of Bayhaqi. Among the Afghan researchers and writers, Prof. Abdul Hai Habibie has contributed the most in this research by writing 11 related articles and five articles related to the topic of Bayhaqi history. Among the reasons for not paying attention to research in Afghanistan, we can say the political and social unrest of this country, war and insecurity, poverty, lack of standard research centers and lack of government support for researchers.</p>
<p style="text-align: justify;">تاریخ بیهقی از مهمترین آثار منثوری است که تاکنون به زبان فارسی نگاشتهشده است. این اثر به دلیل سرشت دوگانهاش، همواره مورد عنایت ادیبان و تاریخپژوهان بوده است. در مورد این کتاب تحقیقات ارزشمندی صورت گرفته که بیشترین سهم را در آن نویسندهگان و پژوهشگران معاصر ایران کنونی داشتهاند. این نوشته در پی این بوده است تا به بررسی روند بیهقیپژوهی در افغانستان بپردازد و فهرستی از کارهایی که تاکنون در این زمینه انجام شده را ارائه نماید. نتایج این پژوهش، که به گونۀ توصیفی – تحلیلی کار شده است، حاکی از این است که بیهقیپژوهی در افغانستان متأسفانه بسیار بیرمق و کمرنگ بوده است. از ۸۰ سال قبل تاکنون در این زمینه، کتاب و یا رسالۀ مستقلی منتشر نشده و از بین ۱۲۲۰۰ مقالهیی که در طول این مدت در ۱۲۲۰ شماره در ۱۵ نشریۀ کشور به چاپ رسیده، تنها ۵۲ مقاله در مورد بیهقی و تاریخ بیهقی و ۳۰ مقالۀ نزدیک به موضوع تاریخ بیهقی نگاشته شده است، که چیزی در حد ۰.۴٪ مجموع تحقیقات در حوزۀ علوم انسانی میباشد. موضوع غالب در این مقالات را بررسیهای جغرافیایی اماکن مطرح در تاریخ بیهقی تشکیل میدهد. از بین محققان و نویسندهگان افغانستانی بیشترین سهم را در این تحقیقات، استاد عبدالحی حبیبی با نگارش ۱۱ مقالۀ مرتبط و پنج مقالۀ نزدیک به موضوعِ تاریخ بیهقی دارد. از جملهدلایل عدم التفات به بیهقیپژوهی در افغانستان را میتوان شرایط نابسامان سیاسی- اجتماعی این کشور، جنگ و ناامنی، فقر، نبود مراکز معیاری تحقیق و عدم حمایت دولتها از اهل تحقیق عنوان کرد.</p>
https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0
2022
Bayhaqi
Tarikh_e_ Bayhaqi
Bayhaqi research
Afghan publications
بیهقی
تاریخ بیهقی
بیهقیپژوهی
نشریات افغانستان
AhmadFahim
احمدفهیم
Fayyaz
فیاض
PhD student in Persian Language and Literature, Allameh Tabatabai’s University
دانشجوی دکتریِ زبان و ادبیات فارسیِ دانشگاه علامه طباطبائی، ایران، تهران
AF
Ahmadfahim_haidari@yahoo.com
<p>دانشجوی دکتریِ زبان و ادبیات فارسیِ دانشگاه علامه طباطبائی، ایران، تهران</p>
157
PDF
0
158
XML
0
ابنالرسول، دکترمحمدرضا و نفیسه رئیسی. (۱۳۸۷). «کتابشناسی تاریخ بیهقی». تهران: فصلنامۀ تاریخ اسلام. سال نهم. شمارۀ مسلسل ۳۵-۳۶، پاییز و زمستان، صص۱۷۱ تا ۲۰۰. قابل دسترس در: <https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage>
احمدی بلندی، سید حیدر. (۱۳۹۶). «صلح از دیدگا مولانا». مزار شریف: مجلۀ علمی- پژوهشی دانشگاه راه سعادت. شمارۀ دوم، جوزا، صص ۵ تا ۱۴.
ادیب پیشاوری، سیداحمد. (۱۳۶۲). دیوان قصاید و غزلیات فارسی و عربی ادیب پیشاوری. به جمع و تحشیه و تعلیقات علی عبدالرسولی. چ دوم. تهران: سلسلۀ نشریات ما.
رضوی، علی. (۱۳۴۷). «فهرست بیست و پنج سالۀ مجلۀ آریانا». کابل: مجلۀ آریانا. شمارۀ ۲۷۷. اسد و سنبله. صص ۱۶ تا ۵۴.
رویین، رازق. (۱۳۹۵). «مولویشناسی در افغانستان، ترکیه و ایران». بلخ: همایش بینالمللی خداوندگار بلخ. قابل دسترس در: <www.khorasanzameen.net>
رهین، عبدالرسول. (۱۳۵۱). «مقالات مجلۀ ادب، فهرست، نویسنده و موضوع۱۳۳۲-۱۳۵۰». کابل: مجلۀ ادب. شمارۀ چهارم. صص۱ تا ۱۰۲.
سعدی، مصلح بن عبدالله. (۱۳۸۱). بوستان. به تصحیح محمدعلی فروغی. تهران: بهزاد.
سیدقاسم، لیلا. (۱۳۹۸). بلاغت ساختارهای نحوی در تاریخ بیهقی. چ دوم، تهران: هرمس.
غیاثی، فاطمه. (۱۳۹۹). «مولانا پژوهی در افغانستان». کابل: مجلۀ خراسان. دورۀ سوم. ربع اول و دوم. شمارۀ مسلسل۱۴۳-۱۴۴، صص۸۴ تا ۱۱۰. قابل دسترس در:
کاظمی، محمدکاظم. (۱۳۸۹). این قند پارسی. چاپ اول. تهران: عرفان.
مصطفوی سبزواری، رضا. (۱۳۸۶). آشنایی با تاریخ بیهقی. تهران: سمت.
11
3
1401
دوره و سال یازدهم، پیاپی ۳۸، شمارۀ سوم، خزان 1401
۱۰۹-۱۲۸